Wraz z rosnącym popytem na torby kontenerowe na rynku międzynarodowym, eksport toreb kontenerowych z mojego kraju jeszcze bardziej wzrósł. Jednocześnie rynek międzynarodowy stawia coraz bardziej rygorystyczne wymagania jakościowe wobec produktów w postaci worków kontenerowych. Dlatego ważnymi kwestiami są: jak poprawić wytrzymałość produktów w postaci worków pojemnikowych, rozsądnie wybierać materiały i zapewnić rozsądne proporcje procesu oraz jak projektować wysokiej jakości torby pojemnikowe w oparciu o rzeczywistą sytuację przedsiębiorstwa przy założeniu wdrożenia norm krajowych. wobec producentów toreb kontenerowych.
Podstawy projektowania i zasady toreb kontenerowych
Projekt toreb kontenerowych musi ściśle spełniać normę GB/T10454-2000, aby zapewnić, że zapakowane towary eksportowe są nienaruszone podczas załadunku, rozładunku, transportu i przechowywania. Projekt toreb na pojemniki powinien uwzględniać następujące cztery kluczowe punkty, a mianowicie bezpieczeństwo, przechowywanie, użyteczność i uszczelnienie.
• Bezpieczeństwo
Odnosi się głównie do wytrzymałości worka na pojemnik. Podczas projektowania należy wziąć pod uwagę objętość opakowania, wagę ładunku i jednostkę opakowania (liczbę), a także odległość transportu, liczbę przeładunków oraz rodzaj narzędzi i metod transportu, których należy użyć. GB/T10454-2000 ściśle określa wymagania dotyczące wskaźników technicznych dla tkaniny podstawowej i zawiesi worków kontenerowych. Z punktu widzenia bezpieczeństwa oczywiste jest, że fabryczna konstrukcja worków kontenerowych składa się wyłącznie z konstrukcji wiszących u dołu, a współczynnik bezpieczeństwa musi wynosić 1:6.
• Składowanie
Wybór materiału i współczynnik procesu powinny być rozsądne, zgodnie z warunkami użytkowania użytkownika. Na przykład zdolność materiałów plastikowych do przeciwdziałania starzeniu się pod wpływem światła słonecznego jest głównym wskaźnikiem decydującym o jakości toreb na opakowania, ale jest to również problem, z którym torby na opakowania często spotykają się w rzeczywistym użyciu. Dlatego podczas produkcji należy zwrócić uwagę na stosowanie środków anty-ultrafioletowych i dobór materiałów odpornych na promieniowanie ultrafioletowe.
• Użyteczność
Projektując torby kontenerowe, należy w pełni uwzględnić specyficzne sposoby i metody korzystania z worków kontenerowych przez klientów, takie jak podnoszenie, metody transportu i wydajność załadowanych materiałów. Ponadto należy również rozważyć, czy opakowany towar jest żywnością i upewnić się, że nie ma niekorzystnego wpływu na opakowaną żywność.
• Skuteczność uszczelniania
Różne pakowane materiały mają różne wymagania dotyczące uszczelnienia. Na przykład proszki, materiały toksyczne i materiały, które boją się zanieczyszczeń, mają bardzo rygorystyczne wymagania dotyczące właściwości uszczelniających; specjalne materiały, na które łatwo wpływa wilgoć lub pleśń, mają również specjalne wymagania dotyczące szczelności. Dlatego też projektując torby kontenerowe należy zwrócić uwagę na wpływ procesu laminowania tkaniny bazowej oraz procesu szycia na właściwości uszczelniające.
• Kwestie, na które należy zwrócić uwagę
Projektując worki kontenerowe, należy najpierw jasno określić wagę załadowanego towaru, a objętość worka kontenerowego określić w zależności od ciężaru właściwego pakowanych materiałów. Zależy to również od tego, czy ładowane materiały są ostrymi i twardymi materiałami blokowymi. Jeśli tak, podczas projektowania torby na pojemnik tkanina podstawowa powinna być grubsza. W przeciwnym razie może być cieńszy. W rzeczywistym projekcie, w przypadku worka na kontener o masie 500 kg, materiał podstawowy wynosi zazwyczaj (150-170)G/m2, wytrzymałość na rozciąganie wzdłużne i poprzeczne materiału podstawowego wynosi (1470-1700)N/5 cm, a wydłużenie wynosi 20%-35%; w przypadku worka kontenerowego o obciążeniu większym niż 1000 kg tkanina podstawowa wynosi zazwyczaj (170-210)G/m2, wytrzymałość tkaniny podstawowej na rozciąganie wzdłużne i poprzeczne wynosi (1700-2000)N/5cm, a wydłużenie wynosi 20%-35%.
• Popraw wytrzymałość pojedynczej przędzy
Aby zapewnić wytrzymałość tkaniny podstawowej, należy poprawić wytrzymałość przędzy na rozciąganie. Względna wytrzymałość przędzy płaskiej powinna wynosić ponad 0,4N/tex, a wydłużenie powinno wynosić 15%-30%. W rzeczywistym procesie przetwarzania ilość przedmieszki wypełniającej musi być ściśle kontrolowana i zwykle wynosi około 2%. Jeśli doda się zbyt dużo przedmieszki lub doda się materiały pochodzące z recyklingu, wytrzymałość tkaniny podstawowej zostanie zmniejszona. Dlatego należy ściśle kontrolować jakość surowców i wybierać surowce do ciągnienia drutu o wskaźniku płynięcia spełniającym normę krajową.